Msza Św

O ofierze Mszy Świętej

Ofiara krzyżowa Pana Jezusa zadośćuczyniła całkowicie za grzechy wszystkich ludzi i wysłużyła wszystkim łaski potrzebne do zbawienia. Działają tu zasługi Chrystusowe, a nie nasze. Jeśli mamy z nich skorzystać, trzeba aby Chrystus Pan skierował je ku nam i udzielał nam owoców swojej ofiary krzyżowej. Dzieje się to w ofierze Mszy św., odprawianej nieustannie aż do końca czasów.
Msza św. była potrzebna i z tego względu, by chrześcijanie mogli wszędzie i codziennie składać Bogu ofiarał przez ręce kapłana. Wymaga tego prawidłowy stosunek ludzi do Boga, wymaga również pojęcie najdoskonalszej religii świata. Powinniśmy mieć sposobność oddawania Bogu czci najwyższej w sposób najdoskonalszy, a to właśnie czynimy przez ofiarowanie Mszy św.
Jakoż przy Ostatniej Wieczerzy ustanowił Pan Jezus Najświętszy Sakrament nie tylko ku spożywaniu i ku przebywaniu między nami, ale także jako przypomnienie śmierci na krzyżu i w formie ofiary. Przy ofierze musi być zniszczenie, a to właśnie Pan Jezus urzeczywistnił, gdy rzekł nad chlebem: To jest ciało moje, które się za was daje, a nad winem:Ten jest kielich krwi mojej, który za was będzie wylany. Przez te słowa postanowił się Pan Jezus w stanie ofiary i kazał ten stan powtarzać, bo rzekł:To czyńcie na moją pamiątkę {Łk 22, 19-20}. Do posilenia nas Komunią św. wystarczył aby sama postać chleba, ale do ofiary potrzebne są dwie postacie: chleba i wina, bo one przypominają rozdział krwi od ciała, czyli śmierć Pana Jezusa na krzyżu. Zniszczenia postaci sakramentalnych dokonuje się przez spożycie ich w Komunii św., więc Komunia kapłana należy do całości Mszy św., jako część zasadnicza. Apostoł zapewnia: Ilekroć będziecie jedli ten chleb i pili kielich, będziecie opowiadać śmierć Pańską, aż przyjdzie (1 Kor 11,26). Komunia mszalna kapłana celebrującego musi być zawsze pod dwiema postaciami, bo oddzielna konsekracja i oddzielne spożycie dwóch postaci przedstawiają symbolicznie oddzielenie krwi od ciała Chrystusowego, czyli fizyczną śmierć Pana Jezusa. Msza św. jest przeto ponowieniem ofiary krzyżowej, ale w sposób bezkrwawy.

383. Kiedy Pan Jezus ofiaruje się za nas obecnie?


Pan Jezus ofiaruje się za nas obecnie we Mszy św.

384. Co to jest Msza święta?


Msza święta jest to nieustająca ofiara Nowego Zakonu,
w której Pan Jezus ofiaruje się przez ręce kapłana pod
postaciami chleba i wina.

385. Po co Pan Jezus ustanowił ofiarę Mszy św?


Pan Jezus ustanowił ofiarę Mszy św. w dwóch celach:
1)abyśmy przez nią oddawali Bogu ustawicznie cześć najdoskonalszą,
2)aby nam udzielić owoców ofiary krzyżowej.

Sobór Trydencki (sesja 22) orzeka: "Jezus Chrystus, Pan i Bóg nasz, chociaż miał raz siebie złożyć Bogu Ojcu w ofierze na ołtarzu krzyża, umierając, aby na nim sprawić wieczne odkupienie, przecież podczas Ostatniej Wieczerzy ciało i krew swoją ofiarował Bogu Ojcu pod postaciami chleba i wina,
aby Kościołowi, umiłowanej Oblubienicy swojej, zostawić ofiarę widzialną, jak się tego domaga natura ludzka, nadto
żeby Jego pamiąć trwała aż do końca świata i wreszcie
aby zbawienne skutki owej ofiary udzielały się na odpuszczenie grzechów, które codziennie popełniamy".


Podczas Mszy św. jest ten sam ofiarnik i ta sama ofiara, jak na krzyżu; jest to sam Chrystus Pan. Kapłan jest tylko narzędziem, którym się Chrystus posługuje. Pan Jezus ofiaruje się Bogu Ojcu we Mszy św. w tym samym celu, jak na krzyżu, mianowicie dla złożenia Ojcu czci najdoskonalszej w imieniu ludzi i dla zadośćuczynienia za grzechy ludzkie. Msza św. różni się od ofiary krzyżowej głównie sposobem ofiarowania. Na krzyżu Pan Jezus cierpiał i umarł, we Mszy św. zaś nie cierpi i krwi nie przelewa. Na krzyżu ofiarował się sam, we Mszy zaś przez ręce kapłana. Na krzyżu złożył ofiarę raz jeden, we Mszy św. zaś ponawia ją codziennie. Ofiara krzyżowa odbyła się na górze Kalwarii, a Msza św. odprawia się w kazdej świątyni katolickiej na całym świecie. Jest ona przepowiedzianą przez Dawiada ofiarą według obrządku Melchizedecha (Ps 109,4). W niej spełnia się zarazem w całości proroctwo Malachiasza (mal 1,10-11).

386. Komu kapłan składa ofiarę Mszy św.?


Kapłan składa ofiarę Mszy św. Bogu samemu.

Kościół wspomina także podczas Mszy św. Matkę Boską i świętych, ale nie składa im ofiary, jeno 1)dziękuje Bogu za łaski i chwałę, jaką dał świętym i 2)prosi Boga, abyśmy dla zasług świętych i przez ich wstawiennictwo mogli korzystać obficie z owoców Mszy św.
Msza św. jest najdoskonalszą ofiarą pochwalną, dziękczynną, przejednawczą i błagalną. Podczas Mszy św. Pan Jezus nie tylko modli się za nami, ale także ofiaruje za nas siebie samego, dlatego Msza św. lepiej Boga uczci, więcej Mu podziękuje, skuteczniej Go przebłaga za grzechy i wyjedna obfitsze łaski Boże, niż wszelkie modlitwy. We Mszy św. Pan Jezus okazuje, iż trwa na wieki i wiekuiste ma kapłaństwo(Hebr 7,24).

387. W jakim celu ofiarujemy Bogu Mszę św.?

Ofiarujemy Bogu Mszę św. w celu czworakim: 1)aby Boga doskonale uwielbić, 2)aby Mu za otrzymane łaski podziękować, 3)aby Go za grzechy przebłagać, 4)aby sobie łaski potrzebne wyprosić.

Sobór Trydencki (sesja 22) orzeka:"Ponieważ w Boskiej Ofierze, która się we Mszy św. dokonuje, ofiarowany bywa ten sam Chrystus, który na ołtarzu krzyża raz ofiarował siebie samego w sposób krwawy, przeto uczy święty synod, że ta ofiara jest prawdziwie przebłagalna. Jeżeli przystępujemy do Boga ze szczerym sercem i prawdziwą wiarą, z bojaźnią i czcią, skruszeni i pokutujący, to przez nią dostępujemy miłosierdzia i znajdujemy łaskę i pomoc w potrzebie. Tą bowiem ofiarą przebłagany, użycza Pan łaski i daru pokuty i odpuszcza nawet największe zbrodnie i grzechy... Przez tę bezkrwawą ofiarę otrzymuje się nader obficie owoce ofiary krwawej, której ta bezkrwawa w niczym ujmy nie czyni. Dlatego według nauki, przekazanej przez apostołów, słusznie składamy tą bezkrwawą ofiarę nie tylko za grzechy, kary, zadośćuczynienia i inne potrzeby wiernych żsyjących, ale także za zmarłych w Chrystusie, a jeszcze nie oczyszczonych w zupełności."


Msza św. jednak nie odpuszcza grzechów bezpośrednio, jak władza kluczy w sakramencie pokuty, ale tylko pośrednio przyczynia się do ich odpuszczenia, bo daje przeobfite łaski uczynkowe do skruchy nadnaturalnej i do szczerej pokuty, a te usposabiają do otrzymania rozgrzeszenia w sakramencie pokuty. Natomiast Msza św. odpuszcza grzechy powszednie i kary doczesne, na jakie przez grzechy zasłużyliśmy, na ziemi lub czyśćcu. Już Juda Machabeusz starał się duszom poległych dopomóc przez składanią ofiarę w daleko wyższym stopniu dopomaga im Msza św., jako ofiara najdoskonalsza. Zmaterializowanie się świata (niestety, nawet chrześcijańskiego), pobudzające do życia bez Boga i do różnych występków, mogłoby już sprowadzić zagładę na świat, gdyby Syn Boży co dzień w tylu Mszach św. nie ofiarował się za ludzi i nie zadość czynił za grzechy ludzkie.

Sobór Trydencki poleca w wyznaniu wiary (5) dodawać:"Wyznaję, że we Mszy św. składa się Bogu prawdziwą, rzeczywistą i przejednawczą ofiarą za żywych i umarłych". Nadto orzekł:"Jeśliby kto rzekł, że ofiara Mszy św. jest tylko pochwalną i dziękczynną, albo że jest prostym wspomnieniem ofiary na krzyżu dokonanej, a nie jest ofiarą przejednawczą,- albo że pomaga jedynie komunikującemu, że nie należy jej ofiarować za żywych i umarłych, za grzechy, na zadośćuczynienie i w innych potrzebach, niech będzie wykluczny".
"Jeśliby kto rzekł, że przez słowa: To czyńcie na moją pamiątkę (Łk 22, 19). Chrystus nie ustanowił apostołów kapłanami, aby oni i inni kapłani ofiarowali ciało i krew jego, niech będzie wykluczony". Przy wypraszaniu nowych łask działa Msza św. na sposób prośby, ale nie niezawodnie. Przeszkodą do wysłuchania może być niewłaściwość rzeczy, o którą prosimy, zła wola osoby, za którą się modlimy itp. W każdym razie Msza św. waży o wiele więcej niż zwyczajne modlitwy i wyjedna inne łaski.


Przy ofiarowaniu hostii modli się kapłan:"Przyjm, święty Ojcze, wszechmogący Boże, tą niepokalaną ofiarę, którą ja, niegodny sługa Twój, ofiaruję Tobie, Bogu mojemu żywemu i prawdziwemu, za niezliczone grzechy, przestępstwa i zaniedbania moje, oraz za wszystkich tu obecnych i za wszystkich chrześcijan żywych i umarłych, ażeby mnie i im posłużyła ku zbawieniu na żywot wieczny. Amen".
Z modlitwy tej poznajemy, kto korzysta ze Mszy św.

388. Kto korzysta ze Mszy św.?


Ze Mszy św. korzystają wszyscy członkowie Kościoła, żywi i umarli, a osobliwie:
1)kapłan, odprawiający Mszę św.,
2)ci, za których Mszę św. odprawia,
3)wierni, którzy słuchają Mszy św.
Są więc ogólne owoce Mszy św. i owoce szczegółowe. Z pierwszych korzystają wszyscy katolicy, żywi i umarli, z drugich tylko niektóre osoby i w niejednakowym stopniu. Z osób słuchających Mszy św. najwięcej może skorzystać ministrant, bo przycznia się czynnie do złożenia tej świętej ofiary.

W uroczystym wyznaniu wiary, przepisanym przez Kościół dla nawróconych waldensów (r. 1208) czytamy: "Wierzymy mocno i wyznajemy, że w Ofierze chleb i wino są po konsekracji prawdziwym ciałem i krwią Pana naszego, Jezusa Chrystusa, niezależnie od tego czy kapłan odprawiający jest dobry lub zły, po Przeistoczenie zawisło nie od zasługi kapłana, lecz od słów Stwórcy i od mocy Ducha świętego".
"Wierzymy też i wyznajemy, że konsekrować Eucharystię lub sprawować Ofiarę Ołtarza może i powinien tylko kapłan, przez widzialnego biskupa należycie wyświęcony, a nie inny wierny, chociażby był zakonnikiem czcigodnym, świętym i roztropnym".

"Wierzymy, że przy tej Ofierze trzech rzeczy potrzeba: 1)kapłana, przez biskupa należycie wyświęconego, 2)słów uroczystych, które Ojcowie Święci w Kanonie umieścili, i 3)intencji ofiarującego. Dlatego mocno wierzymy i wyznakemy, że każdy kto by sądził, że bez uprzedniego wyświęcenia biskupiego może spełnić Ofiarę Kościoła, jest heretykiem, zasługującym na wyklucznie z Kościoła".
Przypominając miłość ofiarną Pana Jezusa ku ludziom, zapala Msza św. w duszach miłość Boga i bliźniego, gotową do ofiar. Nie powinniśmy się cofać przed ofiarą majątku, czasu, zdolności, zdrowia, a nawet życia dla chwały Bożej i dla duchowego dobra bliźnich. Życie ofiarne jest cechą, po której Pan Jezus rozpoznaje uczniów swoich (J 13, 35), życia ofiarnego zaś szkołą nieustanną i podporą jest niewątpliwie Msza św. Wszystko cokolwiek wzniosłego stało się w Kościele Katolickim, zawdzięczamy miłości ofiarnej, który krzewi i podtrzymuje ofiara Mszy św.

Sobór Trydencki uczy:"Tać jest owa przepowiedziana ofiara czysta. Nie może jej splamić żadna niedogodność lub złość ofiarujących. Ofiara ta zawiera w sobie wszystkie dobra, na które na które wskazywały ofiary Starego Zakonu jako figury i zapowiedzi. Ona jest ich wszystkich dopełnieniem i wykończeniem. O niej wyraźnie wspomia apostoł Paweł, pisząc do Koryntian: niemożecie być uczestnikami stołu Pańskiego i stołu czartowskiego (1 Kor 10,21). Przez stół rozumie apostoł ołtarz."


Źródło:"Apologetyczny Katechizm Katolicki" opracował Ks. Wincenty Gadowski
Nihil obstat Dr J. Stanczykiewicz, cenzor. Tarnów, 22 grudnia 1932. Nr 6708.
Imprimatur Tarnów, 23 grudnia 1932. Leo Eppus.
Wydanie I, ISBN 83-87770-41-8 Wydawnictwo Te Deum, Warszawa 2002
Książka pierwotnie ukazała się nakładem Towarzystwa Świętego Michała Archanioła, Miejsce Piastowe 1939-1941.

PowrĂłt


April 7 th, 2008  •  Posted by Free CSS Templates  •  18 Comments